फेरिगाउँआएगिद्वहरु

बसेभिरैभरिरुखैभरिबसे

भिरकाेफेंदतिरआेर्लिएधेरैपल्ट

धेरैपल्टभिरचडेरुखचडे

आँगनकाेडिलमाबसेर

आँखाकाेजालिपुछ्दै

एकबृद्दालेसाेच्याेरभन्याे

त्याेभिरमाकालीअभरतपरिन?

गाउँलेहरुकाेचेतखुल्याेरदौडियाेउतै

बेलाबेलाआँखाखाेल्दै

आफुजिउँदोभएकोजादुदेखाइरहेकीथिइन

अस्तिबेलुकाहराएकीदाेजियाकाली

भिरमुनि!

जादुहेरिरहेकाथिएगिद्वहरु

कालीअचेतअवस्थामा

याेसाेचिरहेकीथिइन

मानौ

प्राणनिख्रिएकाेभए

आफ्नाेसिनाेखाएर

फर्किसक्थेयीगिद्वहरु

उसकाेआधापिल्ठाेशरीरलाई

चिहाइरहेकाेथियाेनजिकैबुट्यानमालुकेर

अस्तिभर्खरैउपहारपाएकाे

सन्तनारायणकाेखुकुरीले

करुणा राई // कविता अभिलेखालय // RECORD #42