मेराे घर यति फराकिलो छ
कि, अनिकाललाई पनि मेराे घर मन पर्छ
आएर चुला नजिकै बस्छ
र रित्तो तसला र कन्तिसंग जिस्कन्छ
बिहानदेखि साँझसम्म
चिसाे चुला तापेर बस्छ - घाम ।
ताराहरुलाई पनि मेरै घर मा पर्छ
रातभरि धुरिबाट चिहाउछ
र मेराे दुखलाई अझ जिस्काउछ
साँझदेखि बिहानसम्म
जस्केला नजिकै लम्पसार तेर्सिन्छ - अध्याराे भाेक
मेराे घर यति धेरै सुन्दर छ
कि, यिनिहरुले यति धेरै माया गर्छन मेराे घरलाई
जति म याे देशलाई गर्छु ।
करुणा राई // कविता अभिलेखालय // RECORD #37